هوا هواي بهار است و باده باده ی ناب

به خنده خنده بنوشيم ، جرعه جرعه شراب

در اين پياله ندانم چه ريخته اي ، پيداست

كه خوش به جان هم افتاده اند آتش و آب

فرشته رويِ من ، اي آفتاب صبح بهار

مرا به جامي از اين آب آتشين درياب

به جام هستيِ ما اي شراب عشق ، بجوش !

به بزم سادۀ ما ، اي چراغ ماه بتاب

گل اميد من امشب شكفته در بر من

بيا و يك نفس ، اي چشمِ سرنوشت بخواب

مگر نه خاك رهِ اين خرابه بايد شد ؟

بيا كه كام بگيريم از اين جهان خراب

فریدون مشیری

+ تاريخ جمعه ۲۹ اسفند۱۳۹۳ساعت 10:47 نويسنده Mim Mesle Mahdi |

من ٬ در آن لحظــه ٬ کـــه چـــشم تــو بــه من مـــی نــــگرد

بــــرگ خــــشکیده ایــــمان را

در پنـــــجه بـــاد

رقــــص شیــــطانی خــــواهش را

در آتــــش سبز!

نــــور پــــنهانی بـــخشش را

در چـــــشمه مــــهر

اهــــــتزاز ابـــــدیت را مـــی بـــینم

بــــیش از ایــن ٬ سـوی نـــــگاهت ٬ نــــــتوانم نــــــگریست

اهـــــــــتزاز ابـــــدیت را

یـــــــارای تــــــماشایــم نــــیست

کـــــــــاش می گفـــتی چـــیست

آنـــــچه از چشـــم تـــو ٬ تـــا عــــمق وجـــودم جـــاریـــــست.

 

مشیری

+ تاريخ جمعه ۱۷ بهمن۱۳۹۳ساعت 19:51 نويسنده Mim Mesle Mahdi |

چشمــهایم را می بـــندم

بغــض هــــایم را مـــی شکنم

و... ســـکوت مــــی کنم

در حسرت تکرار لحــــظه های با تو 

در اندوه روزهایی که بی تو خواهند گذشت

و من..

در خلـــوت لحـــــــظه هــای عـاشــــقانه ام

به گــرمای حضــــورت مـــــغرورم

و این ﺩﯾـــﻮﺍﻧﻪ ﮐــﻨﻨﺪﻩ ﺗــﺮﯾﻦ ﺣـــــﺲ ﺩﻧـﯿﺎﺳﺖ !

 

+ تاريخ جمعه ۲ آبان۱۳۹۳ساعت 13:0 نويسنده Mim Mesle Mahdi |